HPE ProLiant DL380 Gen9
HPE · serwer szafowy 2U, osiem kieszeni 2,5 cala · HPE ProLiant DL380 Gen9
czym to jest
Serwer do szafy rackowej: 445,5 × 87,3 × 679,4 mm, dwie jednostki wysokości, osiem kieszeni dysków 2,5 cala, dwie zatoki wymiennych zasilaczy i dwa koszyki kart rozszerzeń.
Ten sam model występuje w pięciu wersjach podwozia — 8 dysków 2,5″, 24 dyski 2,5″, 12 dysków 3,5″, 4 dyski 3,5″ i wersja pod dyski NVMe. Wszystkie mają identyczny obrys. Różni je wyłącznie liczba i układ kieszeni, więc rysunek wzięty z niewłaściwej wersji wygląda poprawnie i nie zgłasza się sam. Opis obok dotyczy wersji ośmiodyskowej; rozpoznaliśmy ją po kodzie podwozia i po liczbie nośników w maszynie, a nie po wyglądzie.
co z niego odczytujemy
Ten model pracuje u nas jako hipernadzorca maszyn wirtualnych, więc odczytujemy dwie warstwy naraz:
- system gospodarza — obciążenie procesora, zajętość pamięci i dysków, czas pracy od włączenia, wersja systemu;
- spis maszyn wirtualnych i kontenerów wraz z ich stanem, obciążeniem i ruchem sieciowym — z interfejsu programistycznego hipernadzorcy, a nie z samych maszyn. Dzięki temu na mapie widać hierarchię: co na czym stoi, łącznie z maszynami, które nie mają własnego agenta i inaczej byłyby niewidoczne;
- pełny zestaw danych o łączu sieciowym — prędkość, dupleks, numer gniazda na przełączniku, liczniki błędów z przyrostem na minutę, liczba opadnięć łącza;
- dostępność i podstawę, na której oceniamy stan.
Zdrowie sprzętu poza systemem operacyjnym (temperatury, wentylatory, zasilacze) ten model udostępnia przez kontroler zarządzania. Czytamy je tam, gdzie kontroler jest objęty monitoringiem — to jest osobna tożsamość sieciowa, z własnym adresem, nie zaś funkcja systemu.
jak rozmieszczone są gniazda
Ściana przednia: dwie zaślepione zatoki opcjonalne, klatka ośmiu kieszeni dysków o rozstawie 16,5 mm i pasek sterowania przy prawej krawędzi — przycisk zasilania, diody stanu, gniazdo USB i wysuwany języczek serwisowy z numerem seryjnym i danymi kontrolera zarządzania. Nośniki stoją pionowo, na sztorc.
Ściana tylna — i tu jest rzecz najważniejsza w tym opisie. Kontroler zarządzania ma własne, dedykowane gniazdo sieciowe, stojące osobno, 31 mm na lewo od bloku czterech gniazd danych. To jest różnica wobec mniejszego DL20 Gen9, gdzie zarządzanie dzieli gniazdo z ruchem systemu.
Konsekwencja jest praktyczna, nie estetyczna: przy tym serwerze odcięcie kabla danych nie odcina zarządzania i maszyna pozostaje dostępna poza pasmem. Przy DL20 ten sam kabel zabiera jedno i drugie. Kto przeniesie założenie z jednego modelu na drugi, pomyli się co do tego, co zostanie po awarii.
Poza tym na tylnej ścianie są: dwa koszyki kart rozszerzeń, zatoka karty sieciowej, dwa gniazda USB, gniazdo obrazu, opcjonalny port szeregowy i dwie zatoki wymiennych zasilaczy po 72,5 mm.
czego z niego nie odczytamy
- Masy z karty producenta. Podręcznik podaje maksimum 14,7 kg i minimum 23,6 kg — maksimum mniejsze od minimum. Etykiety są zamienione albo liczby błędne; nie uśredniamy sprzeczności.
- Rozstawu czterech gniazd danych na tylnej ścianie. Rysunek producenta ich nie rozdziela przy żadnej czułości; podana odległość jest ilorazem szerokości bloku, czyli liczbą wyliczoną, a nie zmierzoną.
- Układu tylnej ściany na rysunku. Znamy, co tam jest, i znamy poziome położenia; pionów nie mierzyliśmy, więc tej ściany nie rysujemy.
- Koloru obudowy z pomiaru. Rysunki techniczne producenta są liniowe i barwy nie niosą.
spis parametrów z interfejsu kontrolera
Spisu parametrów dla tego modelu jeszcze nie zdjęliśmy. To znaczy tyle, że nie mamy go spisanego z działającego egzemplarza — a nie, że urządzenie niczego nie wystawia. Monitorujemy je; brakuje tu wyłącznie pełnej listy.