Cisco Aironet 3802e

Cisco · punkt dostępowy sufitowy, Wi-Fi 5 Wave 2, anteny zewnętrzne · AIR-AP3802E

czym to jest

Punkt dostępowy 802.11ac Wave 2 z antenami zewnętrznymi — to jest cała różnica wobec wariantu i tej samej serii i cała racja jego istnienia. Kwadratowa płyta 220 × 220 mm o grubości 67 mm, masy 2,09 kg, z poliwęglanu.

Na widocznej ścianie są cztery złącza antenowe, po jednym w każdym narożniku, plus piąte, osobne złącze anteny inteligentnej na prawym boku. Dzięki nim kierunek i zysk promieniowania dobiera się do pomieszczenia, zamiast przyjmować taki, jaki narzuca obudowa. Producent dopuszcza anteny o zysku do 6 dBi.

To nie jest większy model 2800, tylko inny sprzęt. Poza antenami różni go:

• gniazdo mGig 100/1000/2500/5000 Mb/s zamiast zwykłego gigabitowego — przy trzech radiach gigabit potrafi być wąskim gardłem szybciej, niż się wydaje;
• osobne gniazdo pomocnicze 100/1000BASE-T;
• gniazdo zasilania 48 V, którego model 2800 nie ma wcale;
• żebra radiatora na tylnej ścianie — producent podkreśla, że 2800 jest gładki i ich nie ma;
• boczne gniazdo modułu rozszerzeń.

Zasilanie po skrętce w standardzie PoE+, pobór do 22,5 W, a z włączonym portem USB 25,5 W.

Uwaga na oznaczenie. Przedostatni człon to domena regulacyjna, czyli kraj, a nie wersja sprzętu; dla Polski właściwa jest -E. Osobno istnieje wariant 3802p o identycznych wymiarach, różniący się dopuszczalnym zyskiem anten (do 13 dBi) — po obudowie się ich nie odróżni.

co z niego odczytujemy

Ten sam bogaty zestaw radiowy, co z pozostałych punktów Cisco:

• Zajętość kanału osobno na 2,4 i 5 GHz, z rozbiciem na nadawanie i odbiór.
• Poziom szumu tła w każdym paśmie.
• Kanał roboczy i moc nadawania w każdym paśmie, razem z informacją, czy ustawia je automat.
• Liczba sąsiadów radiowych widzianych w każdym paśmie.
• Zdarzenia radarowe i przełączenia DFS na 5 GHz.
• Ocena pokrycia, zakłóceń, obciążenia i szumu wystawiana przez kontroler — cztery osobne werdykty, plus licznik klientów z niedostatecznym pokryciem.
• Czas pracy tunelu do kontrolera i liczba klientów.
• Stan łącza: prędkość wynegocjowana, licznik opadnięć, błędy ramek i błędy CRC. Przy tym modelu warto patrzeć na samą prędkość — gniazdo umie 5 Gb/s, a wynegocjuje tyle, ile pozwoli przełącznik po drugiej stronie.

jak rozmieszczone są gniazda

Na widocznej ścianie są cztery złącza anten, po jednym w każdym narożniku, i jeden wskaźnik stanu mniej więcej pośrodku. Złącza nie leżą na kwadracie: są bliżej krawędzi lewej i prawej niż górnej i dolnej, o około 8 mm. Piąte złącze, anteny inteligentnej, jest na prawym boku obudowy.

Pozostałe przyłącza są na wąskiej krawędzi, w kolejności od lewej: szczelina zabezpieczenia linką, przycisk trybu, port konsoli, gniazdo USB, gniazdo pomocnicze, gniazdo główne mGig, zaczep prowadzenia przewodu i gniazdo zasilania 48 V.

Rysunku tego modelu nie pokazujemy. Producent nie publikuje rzutu krawędzi z przyłączami na wprost, a płyta z samym wskaźnikiem stanu — bez czterech złącz antenowych, dla których nasz rysownik nie ma jeszcze kształtu — przedstawiałaby wariant z antenami wewnętrznymi, czyli inne urządzenie. Wolimy nie pokazać nic, niż pokazać nie to.

czego z niego nie odczytamy

• Temperatury ani stanu układu radiowego.
• Co jest podłączone do którego złącza antenowego ani jaki ma zysk — tego urządzenie nie wie.
• Listy klientów z nazwami — zbieramy statystyki zbiorcze, nie spis osób.
• Widma poza własnymi kanałami roboczymi.
• Konfiguracji sieci bezprzewodowych — świadomie jej nie zbieramy.

spis parametrów z interfejsu kontrolera

Spisu parametrów dla tego modelu jeszcze nie zdjęliśmy. To znaczy tyle, że nie mamy go spisanego z działającego egzemplarza — a nie, że urządzenie niczego nie wystawia. Monitorujemy je; brakuje tu wyłącznie pełnej listy.